سلامت و سبک زندگی
loading...

سلامت و سبک زندگی

سلامت و سبک زندگی

بازدید : 6 يکشنبه 30 مهر 1396 زمان : 16:46

موارد استفاده رانیتیدین

رانیتیدین در درمان کوتاه مدت زخم‌های فعال دوازدهه یا زخم‌های فعال و خوش‌خیم معده، (در مقادیر کم برای پیشگیری از عود زخم دوازدهه مصرف می‌شود)، حالات مرضی ترشح بیش از حد اسید معده مانند سندروم زولینگر-الیسون، برگشت محتویات معده به مری و سایر مواردی که کاهش اسید معده برای آن مفید است مانند جراحی در دستگاه گوارش، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مکانیسم اثر رانیتیدین

این دارو در رقابت با هیستامین در سطح گیرنده‌های H۲ در سلول‌های جداره‌ای ترشح اسید معده توسط غذا، پنتاگاسترین و سایر محرک‌های ترشح اسید معده را مهار می‌کند.

فارماكوكينتيك

رانیتیدین به سرعت از طریق مجرای گوارش جذب می‌شود و در اولین عبور کبدی متابولیزه می‌شود. اوج غلظت سرمی آن در حدود ۳-۲ ساعت پس از مصرف می‌باشد. طول اثر دارو برای کاهش ترشح اسید ۴ ساعت و در هنگام شب حدود ۱۲ ساعت می‌باشد. این دارو از طریق کلیه دفع می‌شود.

هشدارها

۱. بیمارانی که به سایمتیدین عدم تحمل نشان می‌دهند، ممکن است این دارو را نیز تحمل نکنند.
۲. در سیروز کبدی و ناراحتی‌های کلیوی متوسط تا شدید خطر بروز عوارض جانبی به خصوص عوارض عصبی دارو وجود دارد.
۳. مصرف این دارو بیش از ۱۲ هفته مداوم توصیه نمی‌شود.

عوارض جانبی رانیتیدین

عوارض این دارو بیشتر شامل اسهال یا یبوست، سرگیجه یا سردرد و نفخ شکم است.

تداخل دارويي

جذب این دارو در حضور آنتی اسیدها کاهش می‌یابد.
با وجود آنکه رانیتیدین در مقایسه با سایمتیدین یک مهار کننده ضعیف کننده‌تر آنزیم‌های کبدی است، با این وجود در مصرف همزمان سایر داروها با این دارو باید احتیاط کرد.

نکات قابل توصیه

۱. کشیدن سیگار باعث کاهش اثر این دارو می‌شود.
۲. در بیماران سالخورده یا مبتلا به نارسایی کبدی یا کلیوی ممکن است به کاهش مقدار مصرف دارو نیاز باشد.

اشکال دارویی رانیتیدین

Film Coated Tablet (as HCL): ۱۵۰ mg
Injection (as HCL): ۲۵ mg/ml

برچسب ها رانیتیدین , ranitidine ,
بازدید : 6 يکشنبه 30 مهر 1396 زمان : 16:45

موارد استفاده سایمتیدین

سایمتیدین در درمان کوتاه مدت زخمهای فعال دوازدهه یا زخمهای فعال و خوش خیم معده، ترشح بیش از حد اسید معده مانند سندروم زولینگر-الیسون، برگشت محتویات معده به مری و سایر مواردی که کاهش اسید معده برای آن مفید است، مانند جراحی دستگاه گوارش مورد استفاده قرار می گیرد.

مکانیسم اثر

این دارو از طریق رقابت با هیستامین در سطح گیرنده های H۲ در سلول های جداره ای، ترشح اسید توسط غذا، پنتاگاسترین و سایر محرکهای ترشح اسید معده را مهار می کند.

فارماكوكينتيك

سایمتیدین به خوبی و به سرعت از طریق دستگاه گوارش جذب می شود. متابولیسم آن کبدی است و در حدود ۴۰-۳۰ درصد دارو در اولین عبور از کبد بی اثر می شود. نیمه عمر آن ۳-۲ ساعت است و حداکثر غلظت پلاسمایی پس از ۹۰-۴۵ دقیقه پس از تجویز خوراکی آن حاصل می شود.

هشدارها

۱. در بیماران سالخورده احتمال کاهش کلیرانس کلیوی و افزایش غلظت سرمی دارو وجود دارد.
۲. در سیروز کبدی و ناراحتی های کلیوی متوسط تا شدید خطر بروز عوارض جانبی به خصوص عوارض عصبی دارو وجود دارد.
۳. مسدد گیرنده H۲ عوارض سرطان معده را ممکن است بپوشاند لذا در افراد میانسال کنترل متناوب جهت سرطان ضروری بنظر می رسد.
۴. به طور کلی مصرف سایمتیدین و سایر مسددهای گیرنده H۲ برای پیش از ۸ هفته بندرت ضروری است. برای مصارف طولانی مدت این داروها مطالعه ای صورت نگرفته است.

عوارض جانبی سایمتیدین

اختلال شناخت ( برگشت پذیر)، اختلالات خونی، خستگی یا ضعف غیر عادی، ضربان آهسته، سریع و نامنظم قلب ( بویژه با تزریق وریدی مقادیر زیاد دارو) ، کاهش توانایی جنسی، اسهال، سرگیجه یا سردرد، کرامپ عضلانی، کچلی، بثورات جلدی، تورم پستان در زنان و مردان، آسیب برگشت پذیر کبد یا کلیه با مصرف این دارو گزارش شده است.

تداخل دارويي سایمتیدین

جذب سایمتیدین در حضور آنتی اسیدها کاهش می یابد. متابولیسم داروهای ضد انعقاد خوراکی، بنزودیازپین ها به خصوص کلردیازپوکساید و دیازپام، مترونیدازول، فنی توئین، پروپانولول و گزانتین ها در صورت مصرف همزمان با سایمتیدین کاهش می یابد. سایمتیدین ممکن است دفع پروکائین آمید، آمیودارون و کینیدین را کاهش دهد.

نکات قابل توصیه

۱. بهتر است این دارو با هر وعده غذا و قبل از خواب مصرف شود.
۲. احتمال تشدید درد مفاصل پس از تزریق دارو وجود دارد.
۳. آمپول تزریقی وریدی سایمتیدین با سرمهای تزریقی سازگار است.
۴. تزریق وریدی مقادیر زیاد این دارو توصیه نمی شود زیرا خطر بروز آریتمی قلبی وجود دارد.
۵. کشیدن سیگار باعث کاهش اثر این دارو می شود.

اشکال دارویی سایمتیدین
Film Coated Tablet : ۲۰۰ mg
Syrup: ۲۰۰ mg/۵ ml
Injection:۲۰۰ mg/۲ ml

برچسب ها سایمتیدین , cimetidine ,
بازدید : 6 يکشنبه 30 مهر 1396 زمان : 16:45

موارد استفاده فاموتیدین

فاموتیدین در درمان زخمهای خوش خیم معده و دوازدهه، زخم ناشی از برگشت محتویات معده به مری و سندروم زولینگر-الیسون به کار می رود.

مکانیسم اثر

این دارو از طریق رقابت با هیستامین در سطح گیرنده های H۲ در سلول های جداره ای، ترشح پایه ای اسید معده و همچنین تحریک ترشح اسید توسط غذا، پنتاگاستریل و سایر محرکهای ترشح اسید معده را مهار می کند.

فارماكوكينتيك

فاموتیدین به سرعت ولی به طور ناقص ۴۵-۴۰ درصد از طریق مجرای گوارش جذب می شود و به میزان کمی در اولین عبور کبدی خود متالیزه می شود. اتصال دارو به پروتئین های پلاسما کم است. اوج غلظت سرمی آن طی اثر دارو ۱۲-۱۰ ساعت می باشد و بیشتر دارو به صورت تغییر نیافته از طریق کلیه دفع می شود.

هشدارها

۱. بیمارانی که به سایمتیدین عدم تحمل نشان می دهند، ممکن است این دارو را نیز تحمل نکنند.
۲. در صورت وجود مشکل کبدی یا کلیوی، با احتیاط مصرف شود.
۳. به طور کلی مصرف داروهای مسدد گیرنده H۲ بندرت برای بیش از ۸ هفته ضروری است. برای مصارف طولانی مدت این داروها مطالعه ای صورت نگرفته است.

عوارض جانبی فاموتیدین

عوارض این دارو شایع نیست و بیشتر شامل اسهال، یا یبوست، سرگیجه یا سردرد و نفخ شکم می باشد.

تداخل دارويي

جذب این دارو در حضور آنتی اسیدها کاهش می یابد. با وجود آنکه فاموتیدین در مقایسه با سایمتیدین یک مهار کننده ضعیف تر برای آنزیم های کبدی است، اما باید در مصرف همزمان سایر داروها با این دارو احتیاط کرد.

نکات قابل توصیه فاموتیدین

۱. کشیدن سیگار باعث کاهش اثر این دارو می شود.
۲. برای بیماران سالخورده یا مبتلا به نارسایی کبدی یا کلیوی ممکن است به کاهش مقدار مصرف دارو نیاز باشد.

اشکال دارویی فاموتیدین
Film Coated Tablet: ۲۰ mg
Film Coated Tablet: ۴۰ mg

برچسب ها فاموتیدین , famotidine ,
بازدید : 6 يکشنبه 30 مهر 1396 زمان : 16:44

موارد استفاده امپرازول

امپرازول در درمان زخم های خوش خیم معده و دوازدهه، زخم های وابسته به هلیکوباکتری پیلوری، سندروم زولینگر-الیسون، کاهش اسید معده در جراحی و پیشگیری کوتاه مدت بازگشت محتویات معده و درمان بیماری به کار برده می شود.

مکانیسم اثر امپرازول

این دارو با مهار پمپ K+/H+/ATPase باعث مهار تولید اسید در معده میشود.

فارماكوكينتيك

جذب امپرازول سریع است و دارو با کاهش اسید معده به جذب خود کمک می کند. متابولیسم آن کبدی است و ازطریق کلیه دفع می شود. نیمه عمر آن بین ۱-۰.۵ ساعت می باشد.

هشدارها

این دارو باید در بیماران مبتلا یا دارای سابقه ابتلای به بیماری مزمن کبدی، با احتیاط مصرف شود.

عوارض جانبی امپرازول

از عوارض شایع این دارو می توان سردرد، اسهال، بثورات جلدی، کهیر و سرگیجه را نام برد.

تداخل دارويي

مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد انعقاد خوراکی مانند وارفارین باعث افزایش اثر وارفارین می شود. مصرف همزمان این دارو با دیازپام و داروهای ضد صرعمثل فنی توئین باعث افزایش اثر آن می شود.

نکات قابل توصیه

۱. در صورت بروز سوءهاضمه، اسهال و کهیر طی درمان، به پزشک مراجعه شود.
۲. در صورت اثبات وجود سرطان معده از مصرف این دارو باید خودداری شود.
۳. کپسول دارو باید بلافاصله قبل از غذا و ترجیحاً در صبح مصرف شود.
۴. مصرف این دارو در کودکان توصیه نمی شود.

اشکال دارویی امپرازول
Capsule: ۲۰ mg

برچسب ها امپرازول , omeprazole ,
بازدید : 13 يکشنبه 30 مهر 1396 زمان : 16:44

موارد استفاده پرمترین

از کرم پرمترین برای جرب یا گال و از فرآورده مایع آن برای درمان عفونت شپش سر و کشتن تخم آن استفاده می‌شود.

مکانیسم اثر پرمترین

پرمترین با اثر بر غشا سلول‌های عصبی انگل و اختلال در هدایت کانال‌های سدیمی باعث رپلاریزاسیون تأخیری و فلج حشره خواهد شد. دارو دارای اثر شپش‌کشی و تخم‌‌کشی بر علیه شپش انسانی می‌باشد.

فارماكوكينتيك

در صورت مصرف کرم، کمتر از ۲% جذب خواهد شد. مقدار جذب شده به سرعت به متابولیت‌های غیرفعال تبدیل و از طریق ادرار دفع می‌شود.

موارد منع مصرف پرمترین

در صورت بروز حساسیت مفرط به یکی از اجزاء فرآورده، نباید مصرف شود.

عوارض جانبی پرمترین

خارش، سوزش، قرمزی، ادم و بی‌حسی از عوارض جانبی مصرف این دارو هستند.

نکات قابل توصیه

۱- این فرآورده‌ها فقط برای مصرف خارجی هستند. از تماس فرآورده با چشم‌ها جلوگیری شود و در صورت تماس، بلافاصله چشم به طورکامل شستشو داده شود.
۲- درمان با پرمترین باعث تشدید علائم عفونت انگلی (خارش، قرمزی و ادم) می‌شود.
۳- قبل از مصرف، فرآورده را تکان دهید.

مقدار مصرف پرمترین

درمان جرب یا گال: از پوست سر تا کف پا به طور کامل باید با فرآورده ماساژ داده شود. برای شیرخواران پوست سر، پیشانی و گردن تحت درمان قرار گیرد. کرم بعد از ۱۴-۸ ساعت برطرف شود. معمولاً یک بار مصرف به میزان ۳۰ گرم برای بزرگسالان کافی است.
درمان عفونت شپش سر: بعد از شستشوی مو با شامپو و خشک کردن، حجم کافی از مایع برای اشباع موها و فرق سر به کار رود. بعد از ده دقیقه می‌توان موها را شست.

اشکال دارویی پرمترین

Shampoo: ۱%
Cream Rinse: ۱%

برچسب ها پرمترین , permethrin ,
بازدید : 6 يکشنبه 30 مهر 1396 زمان : 16:43

موارد استفاده مینوکسیدیل

مینوکسیدیل موضعی برای درمان طاسی مردانه آندروژنیک در مردان و زنان به کار می‌رود .احتمالاً تأثیر این دارو در مردانی که بیشتر موهای قسمت جلوی سرشان ریخته است، کمتر از افرادی است که مبتلا به طاسی آندروژنیک سایر نواحی می‌باشند.

مکانیسم اثر

به نظر می‌رسد که اثر این دارو به واسطه افزایش جریان خون جلدی ناشی از گشادی عروق، تحریک فولیکول‌های مو از وضعیت استراحت به رشد فعال و تحریک سلول‌های فولیکول مو باشد.

فارماكوكينتيك

مقدار ناچیزی از مینوکسیدیل موضعی از طریق پوست سالم جذب می‌شود. ۳/۹-۱/۶% از کل داروی استعمال شده، به صورت سیستمیک جذب می‌شود و چنانچه دارو بر پوست ملتهب به کار برده شود جذب افزایش می‌یابد. اثر دارو حداقل چهار ماه پس از شروع درمان دو بار در روز با داروی ۲% و دو ماه برای داروی ۵% شروع شده و طی یک سال به حداکثر می‌رسد. به نظر می‌رسد که ۴-۳ ماه پس از قطع درمان، موهای جدید حاصل از درمان شروع به ریزش نمایند و پیشرفت ریزش مو مجدداً از سر گرفته شود. تقریباً ۹۵% از دارویی که به طور سیستمیک جذب شده است طی چهار روز از طریق کلیه‌ها دفع می‌شود.

هشدارها

۱- در صورت وجود بیماری‌های قلبی-عروقی، افزایش فشار خون، التهاب یا جراحت پوست از قبیل پسوریازیس پوست سر یا آفتاب‌ سوختگی شدید دارو باید با احتیاط مصرف شود.
۲- فشار خون،‌ ضربان قلب و وزن بیماران تحت درمان با مینوکسیدیل موضعی را باید تحت نظر قرار داد.
۳- مصرف مکرر مینوکسیدیل موضعی ممکن است منجر به جذب سیستمیک آن و بروز عوارض جانبی شود

عوارض جانبی مینوکسیدیل

بروزمشکلات نادری همچون واکنش آلرژیک (بثورات جلدی و ورم صورت)، خارش، تشدید طاسی، سوختن پوست سر، سرگیجه، اگزما، التهاب فولیکول‌ها، سردرد، کاهش توانایی جنسی، خستگی، اختلالات بینایی، احتباس آب و سدیم و کاهش دقت بینایی با مصرف این دارو گزارش شده است.

تداخل دارويي

مصرف همزمان مینوکسیدیل موضعی با فرآورده‌های حاوی کورتیکواستروئیدها، مشتقات نفتی و یا رتینوئیدها ممکن است با افزایش نفوذپذیری استراتوم کورنئوم باعث تشدید جذب جلدی دارو شود. مصرف همزمان مینوکسیدیل موضعی و سیستمیک به دلیل احتمال جذب سیستمیک داروی موضعی، ممکن است خطر سمیت آن را افزایش دهد.

نکات قابل توصیه

۱- به دلیل خطر جذب سیستمیک، دارو بیشتر از مقادیر و دفعات توصیه شده و یا بر سایر نقاط بدن استعمال نشود.
۲- از استعمال سایر فرآرده‌های پوستی بر نواحی تحت درمان با دارو اجتناب شود.
۳- از تماس دارو با چشم‌ها، بینی یا دهان خودداری شود. در صورت تماس اتفاقی، نواحی آلوده با مقادیر زیاد آب شستشو داده شوند.
۴- دست‌های آغشته به دارو بلافاصه پس از استعمال شستشو داده شوند. برای تسریع در خشک کردن موها از سشوار استفاده نشود.
۵- ریزش مو ممکن است تا دو هفته پس از شرع درمان ادامه یابد ولی چنانچه بیشتر ادامه یافت، باید به پزشک اطلاع داده شود. چنانچه رشد مو پس از گذشت ۴ ماه از شروع درمان بهتر نشد، ادامه درمان باید مورد تجدید نظر قرار گیرد.

مقدار مصرف

بزرگسالان تا سن ۶۵ سالگی: بدون توجه به میزان نواحی بدون مو، یک تا حداکثر دو میلی‌لیتر از محلول ۲% دو بار در روز بر فرق سر استعمال می‌شود.

اشکال دارویی مینوکسیدیل

Topical Solution: ۲%، ۵%

بازدید : 7 يکشنبه 30 مهر 1396 زمان : 16:43

موارد استفاده ستریزین

ستریزین در درمان علامتی رینیت آلرژیک فصلی یا دائمی، التهاب آلرژیک ملتحمه، خارش، کهیر، عطسه، آب ریزش بینی و همچنین در کاهش علایم ناشی از آسم آلرژیک مصرف می‌شود.

مکانیسم اثر

اثرات آنتی‌هیستامین این دارو به علت رقابت با هیستامین در اتصال به گیرندهH۱ است. کاربرد آن در کاهش علایم ناشی از آسم آلرژیک ممکن است به دلیل جلوگیری از اثرات انقباضی هیستامین در برونش‌ها در این بیماران باشد.

فارماكوكينتيك

اثر ستریزین حداکثر یک ساعت بعد از مصرف ظاهر می‌شود. در صورت مصرف با غذا سرعت جذب دارو کاهش می‌یابد.

نکات قابل توصیه

این دارو ممکن است باعث منگی شود.

مقدار مصرف ستریزین

در بزرگسالان به عنوان آنتی هیستامین مقدار ۵ تا ۱۰ میلی‌گرم روزانه مصرف می‌شود.
کودکان: در کودکان ۶-۲ سال ۲/۵ میلی گرم روزانه تا حداکثر ۵ میلی‌گرم روزانه مصرف می‌شود.

اشکال دارویی ستریزین

F.S.Tablet:۵mg
F.S.Tablet:۱۰mg

برچسب ها ستریزین , cetirizine ,
بازدید : 6 يکشنبه 30 مهر 1396 زمان : 16:42

موارد استفاده کلماستین

کلماستین در درمان علامتی رینیت آلرژیک فصلی یا دایمی التهاب آلرژیک ملتحمه، خارش ناشی از واکنش های آلرژیک و کهیر و به عنوان درمان کمکی شو ک آنلافیلاکتیک به کار می رود.

مکانیسم اثر

اثر ضد آلرژی آن ناشی از رقابت با هیستامین برای اتصال به گیرنده های H۱ است .

فارماكوكينتيك

کلماستین به خوبی از طریق تزریق یا خوراکی جذب می شود. متابولیسم آن کبدی استو زمان شروع اثر شکل خوراکی آن بین ۶۰- ۱۵ دقیقه است و طول مدت اثر آن حدود ۱۲ ساعت می باشد که از راه کلیوی دفع می شود.

هشدارها

احتمال بروز سرگیجه، اختلال شناخت و کاهش فشار خون ناشی از مصرف این دارو در بیماران سالخورده بیشتر است .

عوارض جانبی کلماستین

عوارض شایع آن شامل خواب آلودگی و غلیظ شدن تر شحات نایژه است.

تداخل دارويي

در صورت مصرف همزمان با دارو های پایین آورنده فشار خون و دارو های مضعف CNS ممکن است اثر آنها افزایش یابد. مصرف این دارو با داروهای سمی برای گوش ممکن است علایم مسمومیت گوشی آنها از جمله وزوز گوش را بپوشاند.

نکات قابل توصیه

۱- به منظورکاهش تحریک گوارشی، این دارو همراه با غذا، آب یا شیر مصرف شود .
۲- احتمال بروز خواب آلودگی بعد از مصرف این دارو وجود دارد. بنابرین از کار با آلاتی که نیازمند هوشیاری است، مانند رانندگی خوداری شود.

اشکال دارویی کلماستین
Tablet:۱mg
Injection:۲mg/۲ml

برچسب ها کلماستین , clemastine ,
بازدید : 6 يکشنبه 30 مهر 1396 زمان : 16:42

موارد استفاده لوراتادین
لوراتادین در درمان رینیت آلرژیک ملتحمه، خارش، کهیر، عطسه و آبریزش‌ بینی و همچنین در کاهش علائم ناشی از آسم آلرژیک کاربرد دارد.

مکانیسم اثر لوراتادین

اثرات آنتی هیستامین در لوراتادین به علت رقابت با هیستامین در اتصال به گیرنده H۱است. کاربرد آن در کاهش علائم ناشی از آسم آلرژیک ممکن است به دلیل جلوگیری از اثرات انقباضی هیستامین بر برونش‌ها در این بیماران باشد.

فارماكوكينتيك

نیمه عمر آن ۳ تا ۲۰ساعت است. زمان لازم برای شروع اثر آن ۱ تا ۳ ساعت و طول مدت اثر آن حدود ۲۴ ساعت است. متابولیسم دارو کبدی است و به متابولیت فعال تبدیل می‌شود.

اشکال دارویی لوراتادین

Tablet: ۱۰mg
Syrup:۱ mg/ ml.

برچسب ها لوراتادین , loratadine ,
بازدید : 6 يکشنبه 30 مهر 1396 زمان : 16:41

موارد استفاده آملودیپین

آملودیپین برای درمان پرفشاری خون و آنژین پکتوریس تجویز می‌شود.

مکانیسم اثر

آملودیپین باعث مهار انتقال کلسیم به داخل سلول‌های عضله قلب و عضلات صاف جدار عروق می‌شود.

فارماكوكينتيك

آملودیپین پس از تجویز به فرم خوراکی به خوبی جذب می‌شود. فراهم زیستی دارو حدود ۶۵-۶۰% است. دارو به میزان ۹۷.۵% به پروتئین‌های پلاسما متصل می‌شود. نیمه عمر دارو ۳۵ تا ۵۰ ساعت است و به طور وسیعی در کبد متابولیزه می‌شود.

موارد منع مصرف آملودیپین

در صورت بروز بیش حساسیتی نباید از این دارو استفاده کرد.

عوارض جانبی آملودیپین

سردرد، سرگیجه، بی‌خوابی، برافروختگی، تپش قلب، درد قفسه سینه، تهوع، درد شکم، یبوست و تب از عوارض جانبی مصرف این دارو هستند.

تداخل دارويي آملودیپین

۱- مصرف همزمان این دارو با آدنوزین خطر بروز برادیکاردی را افزایش می‌دهد.

۲- مصرف همزمان این دارو با گریپ فوروت سطح خونی آملودیپین را افزایش می‌دهد.

نکات قابل توصیه

۱- پزشک، داروساز، پرستار یا دندانپزشک خود را از مصرف این دارو مطلع سازید.
۲- برای جلوگیری از احساس سرگیجه، نشستن و برخاستن به آرامی‌ انجام شود.
۳- فشار خون خود را به طور منظم چک کنید.
۴- به ندرت ممکن است در شروع این دارو یا با افزایش دوز آن احساس درد قفسه سینه پیدا کنید. در صورت بروز با پزشک خود مشورت کنید.
۵- در صورت بارداری یا شیردهی یا قصد به آن به پزشک اطلاع دهید.

برچسب ها آملودیپین , amlodipine ,
نظرات این مطلب

تعداد صفحات : 9

درباره ما
سلامت و سبک زندگی
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • آرشیو
    خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    چت باکس




    captcha


    آمار سایت
  • کل مطالب : 96
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 4
  • باردید دیروز : 0
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 7
  • بازدید ماه : 22
  • بازدید سال : 292
  • بازدید کلی : 566
  • آخرین نظرات
    کدهای اختصاصی