سلامت و سبک زندگی - صفحه 3
loading...

سلامت و سبک زندگی

سلامت و سبک زندگی

بازدید : 10 يکشنبه 30 مهر 1396 زمان : 16:31

موارد استفاده دیازپام

اختلالات اضطراب یا برای تسکین کوتاه مدت علائم اضطراب و درمان علائم قطع مصرف الکل مصرف می شود. دیازپام تزریقی جهت تسکین اضطراب و تنش قبل از عمل جراحی به عنوان پیش‌دارو مصرف می‌شود. این دارو همچنین به عنوان داروی کمکی از راه تزریق وریدی پیش از برگرداندن ریتم طبیعی قلب، (CARDIOVERSION) به منظور کاهش اضطراب مصرف می‌شود.دیازپام تزریقی به عنوان داروی کمکی در درمان حملات صرعی و از راه خوراکی در اختلالات تشنجی(۱۴-۷ روز) به کار برده می‌شود. این دارو به عنوان داروی کمکی در تسکین اسپاسم عضلانی اسکلتی نیز مصرف می‌شود.

فارماكوكينتيك

این دارو به خوبی از طریق خوراکی جذب شده و در کبد متابولیزه می‌شود. پیوند دیازپام به پروتئین پلاسما بسیار زیاد است. نیمه عمر آن ۷۰-۲۰ ساعت و زمان لازم برای اوج غلظت پلاسمایی از راه خوراکی ۲-۰.۵ ساعت می‌باشد و از طریق کلیه دفع می‌شود.

هشدارها

۱. این دارو در مسمومیت شدید با الکل همراه با علائم حیاتی ضعیف شده، اغما شوک، گلوکوم حاد با زاویه بسته یا استعداد ابتلاء به آن، میاستنی‌گراو و انسداد مزمن و شدید تنفسی باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
۲. بنزودیازپین‌ها ممکن است سبب بروز ضعف تنفسی در سالخوردگان، نوجوانان یا افراد بشدت بیمار شوند. در این افراد، کاهش مقدر مصرف دارو ممکن است ضروری باشد.
۳. مصرف طولانی مدت یا مقادیر زیاد بنزودیازپین‌ها ممکن است سبب بروز وابستگی‌های روانی و جسمی شود.
۴. پس از مصرف فرآورده‌های تزریقی، بیمار باید ۳-۲ ساعت تحت مراقبت باشد.
۵. تزریق وریدی بنزودیازپین‌ها ممکن است سبب بروز آپنه، کاهش فشار خون، برادیکاردی،‌ یا ایست تنفسی شود.
۶. هنگام تزریق بنزودیازپین‌ها، وسایل احیاء تنفسی باید در دسترس باشند.
۷. به علت بروز خطر ترمبوفلبیت، تزریق وریدی باید سرعت حداکثرmg/min۵ صورت گیرد.

عوارض جانبی دیازپام

فراموشی، اضطراب اغتشاش فکر، افسردگی روانی،‌ تاکیکاردی، و تپش قلب، آتاکسی، سرگیجه و منگی، خواب آلودگی (شامل خواب‌آلودگی در طول روز) اشکال در تکلم، بی خوابی، تحریک پذیری و عصبانیت با مصرف این دارو گزارش شده است.

تداخل دارويي

اثرات مضعف CNS و خطر بروز آپنه با مصرف همزمان فرآورده‌های حاول الکل و سایر داروهای مضعف CNS ممکن است تشدید یابد. مصرف همزمان بنزودیازپین‌ها با ایتراکونازول‌ و کتوکونازول ممکن است باعث مهار متابولیسم این داروها و در نتیجه افزایش غلظت پلاسمایی این دارو شود.

نکات قابل توصیه

۱. این دارو نباید بیش‌ از مقدار تجویز شده مصرف شود.
۲. در صورتی که پس از چند هفته، اثربخشی دارو کاهش یافت، باید به پزشک مراجعه و از افزایش مقدار مصرف دارو خودداری نمود.
۳. به عنوان ضد تشنج، دوره درمان باید کامل شود. باید دقت شود هیچیک از نوبت‌های مصرف فراموش نشود.
۴. به منظور کاهش احتمال بروز عوارض قطع مصرف دارو، مصرف این دارو باید به تدریج قطع شود.
۵. در صورت تزریق عضلانی، این دارو باید عمیقاً‌ در عضله دلتوئید تزریق شود.
۶. به منظور کاهش ترمبوز وریدی، فلبیت، تحریک موضعی و تورم، تزریق وریدی دارو نباید در ورید‌های کوچک در پشت دست یا مچ صورت گیرد.
۷. انفوزیون مداوم وریدی این دارو توصیه نمی‌شود.

اشکال دارویی دیازپام

Rectal Tube:۵mg ۱۰mg
Suryp:۲mg/۵ml
Suppository:۱۰mg . ۱۵mg
Tablet:۲mg ۵mg
Injection:۱۰mg/۲ml

برچسب ها دیازپام , diazepam ,
بازدید : 10 يکشنبه 30 مهر 1396 زمان : 16:31

موارد استفاده کاربامازپین

کاربامازپین در درمان انواع صرع (به غیر از صرع کوچک)‌ و درد عصب سه قلو مصرف می‌شود.

مکانیسم اثر

کاربامازپین با طولانی‌کردن مدت غیر فعال ماندن کانال سدیم در سلول عصبی پس‌سیناپسی توانایی آن را برای پتانسیل عمل‌های تکراری با فرکانس زیاد کاهش می‌دهد و آزادسازی واسطه عصبی از سلول عصبی پیش‌سیناپسی را مهار می‌کند و در مجموع انتقال سیناپسی کاهش می‌یابد.

فارماكوكينتيك کاربامازپین

کاربامازپین جذب خوراکی کاملی دارد. در کبد به طور کامل متابولیزه شده و متابولیت آن دارای خاصیت ضد تشنجی است. نیمه عمر آن ۶۵-۲۵ ساعت است که با تجویز طولانی‌ مدت به دلیل القاء خود به خود متابولیسم به ۲۹-۸ ساعت می‌رسد. دفع دارو عمدتاً کلیوی است. پیوند دارو به پروتئین متوسط است. اثر ضدتشنجی دارو پس از چند ساعت تا چند روز و اثر ضد درد عصبی آن پس از ۷۲-۸ ساعت شروع می‌شود.

موارد منع مصرف کاربامازپین

این دارو در صورت بروز حملات تشنجی غائب، حملات آتونیک و میوکلونیک، انسداد دهلیزی–بطنی، اختلالات خونی(ناهنجاری در میزان آهن سرم، پلاکت و سلول‌های خون) و ضعف مغز استخوان، نباید مصرف شود.

هشدارها

۱. قطع ناگهانی مصرف دارو در بیمارانی که به این دارو پاسخ می‌دهند، ممکن است منجر به بروز تشنج و صرع شود. بنابراین، توصیه می‌شود مصرف دارو به تدریج قطع ‌شود.
۲. سالمندان نسبت به عوارض آشفتگی، توهم بلوک دهلیزی-بطنی و برادی کاردی این دارو حساس‌تر هستند.
۳. این دارو ممکن است باعث بروز لوکوپنی و ترومبوسیتوپنی، شیوع عفونت‌های میکروبی، تأخیر در التیام زخمها و خونریزی لثه شود.
۴. در صورت بروز علائم قلبی و عروقی یا بثورات جلدی یا علائم ضعف مغز استخوان، مصرف دارو باید قطع شود.

عوارض جانبی کاربامازپین

تهوع، استفراغ، گیجی، خواب آلودگی، سردرد، عدم تعادل، توهم و آشفتگی، اختلالات بینایی(به خصوص دوبینی)‌نیستاگموس، اسهال و یبوست، بی اشتهایی، بثورات جلدی گذرا، لوکوپنی، ترومبوسیتوپنی، اگرانولوسیتوز و آنمی آپلاستیک از عوارض جانبی مصرف این دارو هستند.

نکات قابل توصیه

۱. جهت کاهش تحریک دستگاه گوارش بهتر است دارو با غذا مصرف شود.
۲. از قطع ناگهانی مصرف دارو اجتناب و در صورت لزوم مقدار مصرف دارو باید به تدریج کاهش یابد تا از بروز تشنج یا حمله مداوم صرعی جلوگیری شود.
۳. از مصرف همزمان سایر داروهای مضعف CNS با این دارو باید اجتناب شود.
۴. در صورت مصرف این دارو در موقع رانندگی و کار با ماشین آلاتی که نیاز به دقت و هوشیاری دارند باید احتیاط نمود.
۵. درصورتی که مقدار مصرف این دارو از حداقل شروع شده و به تدریج با فواصل یک هفته افزایش پیدا کند، عوارض جانبی دارو به حداقل می‌رسد.
۶. دوره درمان با دارو باید کامل شود. از مصرف بیش از مقدار توصیه شده نیز باید خودداری شود.
۷. در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود. ولی اگر تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد از مصرف نوبت فراموش شده باید خودداری نموده و مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر شود. در صورت فراموش کردن بیش از یک نوبت مصرف دارو باید به پزشک مراجعه شود.
۸. به منظور بررسی پیشرفت درمان،‌ مراجعه منظم به پزشک ضروری است.
۹. در صورت نیاز به عمل جراحی، درمان اورژانسی و دندانپزشکی، پزشک باید از مصرف دارو مطلع شود.

اشکال دارویی کاربامازپین
Scored Tablet:۲۰۰mg
Sustained Release Tablet:۲۰۰ mg . ۴۰۰mg

بازدید : 9 يکشنبه 30 مهر 1396 زمان : 16:31

موارد استفاده هیوسین

هیوسین برای رفع اسپاسم گوارشی یا ادراری–تناسلی، قاعدگی دردناک همراه با اسپاسم و اسپاسم حاد، مانند قولنج صفراوی یا کلیوی به کار می‌رود.

مکانیسم اثر

هیوسین به دلیل اثرات ضد موسکارینی، باعث شل شدن عضلات صاف حفرات شکمی و لگن می‌شود.

فارماكوكينتيك

تا حدودی از طریق مجرای گوارش جذب می‌شود و طول مدت اثربخشی آن کوتاه‌تر از آتروپین است.

موارد منع مصرف هیوسین

به دلیل اثر گشاد کنندگی مردمک چشم، این دارو نباید در بیماران مبتلا به گلوکوم تجویز شود.
این دارو در بیماران مبتلا به پورفیری نباید مصرف شود.

هشدارها

در افراد سالمند مبتلا به بیماری انسداد مجاری ادرار یا بزرگی پروستات با احتیاط مصرف شود.
در موارد ابتلا به بیماری‌های زیر با احتیاط مصرف شود:

تاکیکاردی، نارسایی قلبی، انسداد فلجی روده، کولیت اولسروز و تنگی پیلور

عوارض جانبی هیوسین

بروز خشکی دهان، کاهش موقت تطابق چشم و گاهی تاکیکاردی از عوارض جانبی این دارو هستند.

نکات قابل توصیه

در طول مدت مصرف این دارو، به دلیل احتمال بروز خواب آلودگی از رانندگی و کار با ابزاری که نیاز به هوشیاری دارند، خودداری شود.
محلول تزریقی این دارو را می توان با محلولهای تزریقی دکستروز و کلرور سدیم ۰/۹ درصد مخلوط کرد.

مقدار مصرف هیوسین

خوراکی:

بزرگسالان : ۲۰ میلی گرم ۴ بار در روز مصرف می‌شود.

کودکان : در کودکان ۱۲-۶ ساله مقدار ۱۰ میلی گرم سه بار در روز تجویز شود.

تزریقی: مقدار ۲۰ میلی گرم به صورت عضلانی و یا وریدی ( در اسپاسم شدید) تزریق می‌شود که در صورت لزوم پس از نیم ساعت قابل تکرار است.

شیاف:

بزرگسالان : روزی ۳-۱ شیاف در روز مصرف می‌شود.

کودکان: یک شیاف در روز مصرف می‌شود.

اشکال دارویی هیوسین

Tablet:۱۰ mg
Suppository: ۱۰ mg
Pediatric Suppository : ۷.۵ mg
Injection: ۲۰ mg/ml

برچسب ها هیوسین , hyoscine ,
بازدید : 6 يکشنبه 30 مهر 1396 زمان : 16:30

موارد استفاده بلادونا

بلادونا به صورت کمکی در درمان زخم معده، سندرم روده تحریک پذیر و آنتروکولیت باکتریایی به کار می‌رود.

مکانیسم اثر بلادونا

آتروپین، هیوسیامین و هیوسین، آلکالوئیدهای بلادونا هستند که دارای اثر ضد موسکارینی هستند و فنوباربیتال اثر تسکینی بر رویCNS دارند.

فارماكوكينتيك

متابولیسم این دارو در کبد صورت می‌پذیرد و دفع دارو بیشتر از طریق کبد صورت می‌گیرد. طول مدت اثر دارو حدود ۶-۴ ساعت است.

موارد منع مصرف بلادونا

بلادونا در صورت وجود گلوکوم با زاویه بسته نباید مصرف شود.

هشدارها

۱-احتمال بروز هیجان، اضطراب، خواب آلودگی یا اختلال شناختی به ویژه در سالمندان وجود دارد.

۲- احتمال بروز خشکی دهان و احتباس ادرار وجود دارد.

۳-در افراد مبتلا به هیپرتروفی پروستات، احتباس ادرار یا گلوکوم با احتیاط مصرف شود.

عوارض جانبی

یبوست، کاهش تعریق، سرگیجه، خواب آلودگی، خشکی دهان، بینی، گلو و یا پوست از عوارض شایع دارو می باشند.

تداخل دارويي بلادونا

مصرف همزمان این دارو با بیهوش کننده عمومی، داروهای پایین آورنده فشار خون و مضعف باعث افزایش CNS اثر تضعیفی آنها می‌شود. این دارو همچنین در جذب گریزوفولوین، کینیدین و کتوکونازول تداخل ایجاد می‌کند. این دارو اثر آنتی‌موسکارینی داروهای ضدهیستامینی، دیسوپیرامید، هالوپریدول، فنوتیازین‌ها و تیوگزانتین‌ها را افزایش می‌دهد و با گلیکوزیدهای دیژیتال، گوانتیدین، متوکلوپرامید، ضد دردهای مخدر شبه تریاک و داروهای ضد افسردگ یسه حلقه‌ای تداخل دارد.

نکات قابل توصیه

۱- دارو نیم تا یک ساعت قبل از غذا میل شود.

۲- بلافاصله یک ساعت س از مصرف این دارو از داروهای ضداسید و ضد اسهال استفاده شود.

۳-احتمال بالا رفتن دمای بدن در فعالیت های شدید بدنی پس از مصرف این دارو وجود دارد.

۴- احتمال بروزخشکی دهان، بینی و گلو وجود دارد.

۵-احتمال بروز تاری دید یا خواب آلودگی با مصرف این دارو وجود دارد.

مقدار مصرف

بزرگسالان : ۱۰-۵ میلی لیتر الگزیر سه یا چهار بار در روز یا ۲-۱ قرص ۴-۲ بار در روز مصرف می شود.

کودکان : در کودکان با وزن کمتر از ۹ کیلوگرم ۰/۵ تا ۰/۷۵ میلی لیتر به صورت الگزیر(نوعی فرآوری دارویی) در هر ۶-۴ساعت و کودکان بالای ۹ کیلوگرم تا ۴۵ کیلوگرم از ۲ میلی لیتر تا ۵/۷ میلی‌لیتر در هر ۶-۴ ساعت مصرف تجویز می‌شود.

اشکال دارویی

Tablet، elixir (/۵ ml): Atropin Sulfate ۱۹.۴mcg + Hyosine HBr ۶.۵ mcg + Hyoscyamine Sulfate ۱۰۳.۷ mcg + Phenobarbital ۱۶.۲ mg

برچسب ها بلادونا , belladonna ,
بازدید : 9 يکشنبه 30 مهر 1396 زمان : 16:30

موارد استفاده هالوپریدول

هالوپریدول در درمان علائم اختلالات حاد و مزمن پسیکوتیک مانند اسکیزوفرنی، حالات مانیک‌ و پسیکوز ناشی از دارو مصرف می‌شود. این داور همچنین برای درمان مشکلات شدید رفتاری در کودکان و درمان سندرم Tourette کاربرد دارد.

مکانیسم اثر

هالوپریدول اثر درمانی خود را عمدتاً با انسداد گیرنده‌های دوپامینی اعمال می‌نماید. گیرنده‌های آلفا-آدرنرژیک و موسکارینی نیز توسط هالوپریدول تا حدودی مسدود می‌شوند.

فارماكوكينتيك

هالوپریدول به صورت خوراکی تا حدود ۶۰% جذب می‌شود. متابولیسم کبدی وسیعی دارد و حداکثر غلظت خونی آن ۶-۲ ساعت پس از مصرف خوراکی ایجاد می‌شود. نیمه عمر این دارو از طریق مصرف خوراکی ۲۷-۱۲، از راه عضلانی ۲۵-۱۷ ساعت و به صورت وریدی ۱۰ تا ۱۹ ساعت می‌باشد. این دارو به میزان زیادی از طریق کلیه و مقداری نیز از طریق صفرا دفع می‌شود.

موارد منع مصرف هالوپریدول

این دارو در موارد ضعف شدید و سمی CNS ناشی از مصرف دارو نباید مصرف شود.

هشدارها

۱. دربیماری‌های قلبی-عروقی، پارکینسون، صرع، حساسیت به هالوپریدول و احتباس ادرار باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

۲. بیماران مبتلا به تیروئید سمی و کودکان، به واکنش‌های دیستونیک و آکاتزی ناشی از مصرف هالوپریدول حساستر هستند.

عوارض جانبی

‌آرامش بیش از حد و خواب‌آلودگی، بی‌ثباتی خلقی‌، کابوس‌های شبانه، بی‌خوابی، تحریک و سرخوشی ممکن است بروز نماید. در مصارف طولانی مدت، دیسکینزی دیررس ممکن است ایجاد شود. آثار ضد موسکارینی نظیر یبوست، خشکی دهان، احتقان بینی، احتباس ادرار و تاری دید نیز به ندرت بروز می‌نماید. عوارض خارج هرمی خصوصاً واکنش‌های دیستونیک و آکاتزی، بخصوص در تیروئید سمی‌ شایع تر می‌باشند. عوارضی از قبیل خستگی، ضعف، گاهگاهی بروز می‌نماید.

تداخل دارويي هالوپریدول

داروهای هوشبر اثر کاهنده فشار خون هالوپریدول را افزایش می‌دهند. ریفامپسیین و کاربامازپین متابولیسم کبدی هالوپریدول را افزایش داده و باعث کاهش غلظت پلاسمایی آن می‌شوند. داروهای ضد افسردگی باعث افزایش اثر ضدموسکارینی هالوپریدول می‌شوند. فلوکستین غلظت پلاسمایی هالوپریدول را افزایش می‌دهد. هالوپریدول احتمالا با کاهش آستانه تشنج، با اثر داروهای ضد صرع مقابله می‌نماید. داروهایی نظیر لیتیم باعث افزایش عوارض خارج هرمی هالوپریدول می‌شوند. مصرف همزمان فرآورده‌های حاوی الکل و سایر داروهای مضعف CNS با این دارو ممکن است باعث تشدید اثرات مضعف CNS و تنفس و همچنین اثرات کاهنده فشار خون شود. مصرف همزمان اپی‌نفرین با این دارو ممکن است کاهش فشار و تاکیکاردی را تشدید نماید. اثر درمانی لوودوپا در صورت مصرف همزمان با این دارو ممکن است کاهش یابد.

نکات قابل توصیه

۱. این دارو نباید بیشتر یا کمتر از مقدار توصیه شده مصرف شود.

۲. دوره درمان با دارو باید کامل شود. برای حصول اثرات درمانی، ممکن است چند هفته زمان نیاز باشد.

۳. در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، به محض به‌ یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود. نوبت‌های بعدی باید مطابق رژیم درمانی مصرف شوند. از دو برابر کردن مقدار مصرف باید خودداری شود.

۴. قبل از مصرف دارو، ‌باید با پزشک مشورت شود. توصیه می‌شود مصرف دارو به تدریج قطع شود.

۵. از مصرف فرآورده‌های حاوی الکل و سایر فرآورده‌های مضعف CNS با این دارو باید خودداری شود.

۶. به دلیل بروز سرگیجه یا خواب آلودگی، هنگام رانندگی یا کار با ماشین‌آلاتی که نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط کرد.

۷. به دلیل بروز شوک حرارتی، هنگام ورزش یا در هوای گرم و هنگام حمام با آب داغ، باید احتیاط کرد.

۸. در صورت نیاز به هرگونه عمل جراحی یا درمان اضطراری، پزشک باید از مصرف دارو مطلع شود.

اشکال دارویی هالوپریدول

Oral Solution :۲mg (as Lactate)

Injection: ۵mg/ml(as Lactate). ۵۰mg/ml

Scored Tablet : ۰.۵ mg

Scored Tablet: ۲mg

Scored Tablet: ۵ mg

برچسب ها هالوپریدول , haloperidol ,
بازدید : 6 يکشنبه 16 مهر 1396 زمان : 12:58

موارد استفاده متفورمین

متفورمین در درمان افراد مبتلا به دیابت غیر وابسته به انسولین که به رژیم غذایی پاسخ نداده‌اند و همچنین در بیمارانی که دچار اضافه وزن هستند، به کار می‌رود.

مکانیسم اثر متفورمین

متفورمین از طریق کاهش گلوکونئوژنز و افزایش مصرف محیطی گلوکز اثر می‌کند. از آنجا که تنها در حضور انسولین آندوژن اثر دارد، دارو تنها در افرادی مؤثر است که بخشی از سلول‌های پانکراس آن‌ها سالم باشد. تصور می‌شود که متفورین تعداد و یا قدرت اتصال انسولین به گیرنده‌های غشاء سلول، به ویژه گیرنده‌های محیطی را افزایش می‌دهد.

فارماكوكينتيك

فراهمیزیستی دارو ۶۰-۵۰ درصد است ولی غذا، سرعت و میزان جذب دارو را کاهش می‌دهد. نیمه عمر دارو ۲/۶ ساعت است و به صورت تغییر نیافته از طریق کلیه‌ها دفع می‌شود.

موارد منع مصرف متفورمین

دارو در مواردی مانند بیماری‌های کبدی و کلیوی، بیماری‌های قلبی، استعداد ابتلا به اسیدوز لاکتیک، عفونت شدید، سوختگی شدید، جراحی، تروما، دهیدراتاسیون، اغمای دیابتی و کتواسیدوز نباید مصرف شود.

هشدارها

۱- در افراد مسن به دلیل احتمال وجود بیماری‌های عروق محیطی و یا اختلال عملکرد کلیوی، دارو باید با احتیاط مصرف شود.
۲- در شرایطی مانند اسهال، استفراغ، فلج معده، انسداد روده و دیگر شرایطی که جذب غذا را به تأخیر می‌اندازد، ‌ممکن است تغییر مقدار مصرف دارو لازم بوده و یا انسولین جایگزین آن شود.
۳- در پرکاری یا کم کاری تیروئید تنظیم مقدار مصرف دارو لازم است.

عوارض جانبی متفورمین

مهم‌ترین عوارض جانبی ناشی از متفورین بی‌اشتهایی، تهوع، استفراغ، اسهال(معمولاً زودگذر)، اسید لاکتیک( قطع درمان لازم می‎باشد) و کاهش جذب ویتامینB۱۲ می‌باشند.

تداخل دارويي

سایمتیدین، آمیلوراید، بلوک کننده‌های کانال کلسیم، دیگوکسین، مرفین، پروکائین آمید، کینین، راینتیدین، تریامترن، تری متوپریم و وانکومایسین که توسط انتقال توبولار کلیوی دفع می‌شوند، ‌غلظت پلاسمایی مت فورمین را افزایش داده و با کلیرانس کلیوی آن تداخل می‌کنند.

نکات قابل توصیه متفورمین

۱- مصرف متفورمین باید به مدت ۲ روز قبل از جراحی یا استفاده از مواد حاجب برای آزمایشات پزشکی قطع شود.
۲- در صورت بروز علائم اسیدوز لاکتیک( اسهال، درد، کرامپ‌های عضلانی، تنفس کوتاه و سریع، خستگی، ضعف و خواب آلودگی و یا استفراغ سریعاً به پزشک مراجعه شود.

مقدار مصرف متفورمین

دارو به میزان ۵۰۰ میلی‌گرم هر ۸ ساعت یا ۸۵۰ میلی گرم هر ۱۲ ساعت همراه یا بعد از غذا مصرف می‌شود.

اشکال دارویی متفورمین

Tablet:۵۰۰ mg
F.C. Tablets: ۵۰۰ mg

برچسب ها متفورمین , metformin ,
بازدید : 8 يکشنبه 16 مهر 1396 زمان : 12:57

موارد استفاده ایمی پنم

ایمی‌پنم جهت درمان عفونت‌هایی مثل عفونت‌های افراد مبتلا به نقص ایمنی)همراه با نوتروپنی)، عفونت‌های داخل شکمی، عفونت‌های استخوان و مفاصل، عفونت‌های پوست و بافت نرم، عفونت‌های مجاری ادراری و صفراوی، پنومونی(ذات‌الریه) اکتسابی بیمارستانی و سپتی سمی کاربرد دارد. همچنین ممکن است از آن در درمان گوناره آ و به عنوان پروفیلاکسی در عفونت‌های ناشی از جراحی استفاده شود.

مکانیسم اثر

سیلاستاتین به عنوان مهار کننده آنزیم دهیدروپپتیدازI در کلیه، باعث مهار متابولیسمک لیویایمی‌پنم و تولید متابولیت‌های نفروتوکسیک و غیر فعال می‌شود. این دارو فاقد فعالیت آنتی‌باکتریال بوده و تاثیری بر اثرات آنتی‌باکتریال ایمی‌پنم ندارد.
.

عوارض جانبی ایمی پنم

این دارو همیشه همراه با مهارکننده آنزیمی سیلاستاتین تجویز می‌شود. عوارض جانبی ناشی از ترکیب این دو دارو همانند عوارض ناشی از دیگر بتالاکتام‌ها می‌باشد. واکنش‌های افزایش حساسیت مثل راش‌های پوستی، کهیر، ائوزینوفیلی، تب و ندرتاً آنافیلاکسی می‌توانند رخ دهند. آثار گوارشی مثل حالت تهوع و استفراغ، اسهال، بی رنگ شدن دندان‌ها و زبان و تغییر در حس چشایی می‌توانند ایجاد شوند. مواردی از افزایش در مقادیر آنزیم‌های کبدی و اختلال در پارامترهای خونی مشاهده شده است. پس از تزریق، واکنش‌های موضعی مثل درد و یا ترومبوفلبیت می‌توانند رخ دهند. پس از مصرف دارو، تشنج نیز ممکن است رخ بدهد. مخصوصاً در بیماران دارای سابقه ضایعه سیستم عصبی مرکزی و یا عملکرد ضعیف کلیوی. اما گاهی هم در افرادی که فاقد فاکتورهای مستعد بوده‌اند و با دوزهای توصیه شده تشنج رخ داده است. در کودکان تغییر رنگ در ادرار به سمت قرمز که ضرری هم ندارد مشاهده شده است.
پیشگیری از عوارض جانبی: ایمی‌پنم-سیلاستاتین را نباید در بیمارانی که به آن حساسیت دارند تجویز کرد و در مورد بیماران حساس به پنی سیلین، سفالوسپورین‌ها و دیگر بتالاکتام‌ها به علت وجود احتمال بروز واکنش‌های افزایش حساسیت متقاطع، تجویز این دارو باید با احتیاط صورت گیرد. در بیماران مبتلا به اختلالات کلیوی باید با احتیاط تجویز شود و دوز تجویزی به طور متناسب کاهش یابد. در بیماران مبتلا به اختلالات سیستم عصبی مرکزی مثل صرع مراقبت ویژه مورد نیاز است.

تداخل دارويي

در صورت مصرف همزمان این دارو با گانسیکلوویر، منجر به بروز بیماری صرع می‌شود.

مقدار مصرفایمی پنم به صورت انفوزیون داخل وریدی یا تزریق داخل عضلانی عمیق مصرف می‌شود. هنگام تجویز داخل وریدی، دوزهای ۲۵۰ یا ۵۰۰ میلی‌گرمی طی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه به صورت انفوزیون داده می‌شود و دوزهای ۷۵۰ میلی‌گرمی تا یک گرمی طی ۴۰ تا ۶۰ دقیقه انفوزیون می‌شود. دوز معمول داخل وریدی در بالغین و در کودکان بالای ۴۰ کیلوگرم یک تا دو گرم در روز در چند نوبت و هر ۶ تا ۸ ساعت ایت که به شدت عفونت بستگی دارد و در عفونت‌های تهدید کننده، دوزهایی تا حداکثر ۴ گرم تجویز می‌شود.
در مورد کودکان ۳ ماهه و یا بزرگتر و با وزن کمتر از ۴۰ کیلوگرم هر ۶ ساعت دوز ۱۵ تا ۲۰ میلی گرم به صورت انفوزیون داخل وریدی تجویز می‌شود و دوز کلی روزانه نباید از ۲ گرم تجاوز کند. در کودکان مبتلا به عفونت متوسطدوزهای بالاتری تا حد ۴ گرم در روز داده می‌شود و در کودکان بزرگتر و مبتلا به سیستیک فیبروزیز دوزهایی تا حد۹۰ میلی‌گرم به صورت روزانه داده می‌شود. در مورد نوزادان کمتر از ۳ ماه دوزهای زیر تجویز می شود: از ۴ هفته تا ۳ ماه ۲۵ میلی‌گرم هر ۶ ساعت، از یک تا ۴ هفته۲۵ میلی‌گرم هر ۸ساعت و زیر یک هفتگی ۲۵ میلی‌گرم هر ۱۲ ساعت تجویز می‌شود.
جهت پروفیلاکسی عفونت‌های جراحی، ایمی پنم با دوز یک گرم به صورت داخل وریدی در زمان ایجاد بیهوشی داده می‌شود که با یک گرم دیگر از این دارو در ۳ ساعت بعد پیگیری می‌شود و دوزهای اضافی ۵۰۰ میلی‌گرمی ۸ و ۱۶ ساعت بعد در صورت لزوم به کار می‌روند. در بالغین مبتلا به عفونت‌های ملایم تا متوسط ایمی‌پنم در دوزهای ۵۰۰ یا ۷۵۰ میلی‌گرمی هر ۱۲ ساعت به صورت داخل عضلانی تجویز می‌شود.

برچسب ها ایمی پنم , imipenem ,
بازدید : 9 يکشنبه 16 مهر 1396 زمان : 12:57

موارد استفاده سوماتروپین

سوماتروپین در درمان کوتاه قدی ناشی از کمبود هورمون رشد از جمله در کوتاه قدی در سندروم ترنر به کار می‌رود.

مکانیسم اثر

هورمون رشد یکی از هورمون‌های هیپوفیز قدامی می‌باشد.

فارماكوكينتيك

نیمه عمر مصرف دارو به دنبال تزریق داخل وریدی ۳۰-۲۰ دقیقه و پس از تزریق داخل عضلانی یا زیرجلدی حدود ۵-۳ ساعت است. طول اثر دارو ۴۸-۱۲ ساعت است. متابولیسم دارو کبدی و دفع آن از طریق صفرا می‌باشد.

موارد منع مصرف سوماتروپین

در هیپوتروئیدیسم درمان نشده یا تومورهای بدخیم، خصوصاً تومور داخل جمجمه‌ای که به طور فعال در ۱۲ ماه گذشته رشد کرده باشد، سوماتروپین نباید مصرف شود.

هشدارها

۱. مصرف دارو تنها در بیماران با اپی فیز باز مجاز می‌باشد.
۲. در افراد مبتلا به دیابت ممکن است تنظیم مقدار مصرف داروی ضد دیابت لازم باشد.

عوارض جانبی

تشکیل آنتی‌بادی، واکنش‌های موضعی آلرژیک، درد و تورم در ناحیه تزریق و افزایش خوش‌خیم فشار داخل جمجمه‌ای از عوارض جانبی مصرف این دارو هستند.

تداخل دارويي سوماتروپین

استفاده همزمان مقادیر زیاد استروئیدهای آنابولیک، آندروژن‌ها، استروژن‌ها و هورمون‌های تیروئید با این دارو باعث تسریع بسته شدن اپی فیزها می‌شود. مصرف طولانی مدت مقادیر درمان کورتیکوتروپین(ACTH) و مقادیر بالای خوراکی کورتیکواستروئیدها، باعث مهار پاسخ به هورمون رشد می‌شود.

نکات قابل توصیه سوماتروپین

۱. قبل از به کار بردن این فرآورده باید حساسیت به هورمون رشد و مصرف همزمان سایر داروها خصوصاً کورتیکواستروئیدها و کورتیکوتروپین را در نظر گرفت.
۲. دارو باید به مقدار مناسب تجویز شده و میزان رشد به طور منظم توسط پزشک تعیین شود.
۳. در صورتی که درمان با شکست مواجه شود، آزمون‌های سرولوژیک برای تعیین میزان پادتن برعلیه هورمون رشد انجام شود.
۴. سن استخوان طی درمان باید هر سال تعیین شود.
۵. بررسی عملکرد تیروئید و ارزیابی بروز ضایعات داخل جمجمه‌ای لازم می‌باشد.
۶. تزریق داخل عضلانی دارو بسیار دردناک می‌باشد.

اشکال دارویی سوماتروپین

For Injection: ۴ IU
For Injection: ۱۲ IU

بازدید : 7 يکشنبه 16 مهر 1396 زمان : 12:56

موارد استفاده آلبومین

محلول‌های حاوی آلبومین در درمان فوری کاهش حجم خون همراه یا بدون شوک، کاهش پروتئین خون و به عنوان داروی کمکی برای رقیق نمودن خون در اعمال جراحی مصرف می‌شود. محلول غلیظ آلبومین به صورت کمکی در درمان بیماران تحت همودیالیز و نارسایی حاد کبدی و افزایش بیلی‌روبین خون در نوزادان کاربرد دارد.

مکانیسم اثر آلبومین

آلبومین یک تنظیم کننده مهم حجم خون در گردش است و ۸۰-۷۰ درصد فشار انکوتیک کلوئید پلاسما را ایجاد می‌کند.

فارماكوكينتيك

نیمه عمر دفع دارو ۲۰-۱۵ روز است. رقیق شدن خون ناشی از مصرف این فرآورده طی چند دقیقه بروز می‌کند. طول اثر دارو به حجم اولیه خون بستگی دارد. اگر حجم خون کاهش یافته باشد، افزایش حجم به مدت چند ساعت باقی می‌ماند. در بیمارانی که حجم خون آنها طبیعی است، اثر دارو به مدت کمتری باقی خواهد ماند. آلبومین در سرتاسر آب خارج سلولی توزیع می‌شود. بیش از ۶۰% آن در بخش مایع خارج سلولی قرار می‌گیرد.

موارد منع مصرف آلبومین

این دارو در افراد مبتلا به کم خونی شدید، نارسایی قلبی، افزایش حجم خون و خیز ریوی نباید مصرف شود.

عوارض جانبی آلبومین

نارسایی احتقانی قلب، کاهش قابلیت انقباضی عضله قلب، خیز ریوی و احتباس آب و املاح از عوارض مصرف این دارو هستند.

تداخل دارويي

هیچ گونه تداخل قابل توجهی با داروها ندارد

نکات قابل توصیه آلبومین

۱- محلول‌های حاوی آلبومین را می توان بدون در نظر گرفتن گروه خونی، به بیماران تزریق نمود.
۲- محلول‌ حاوی آلبومین را می توان بدون رقیق نمودن یا پس از رقیق کردن با محلول تزریقی کلرور سدیم ۰/۹ درصد یا محلول تزریقی دکستروز ۵ درصد مصرف کرد. نباید از آب استریل برای تزریق برای این منظور استفاده نمود، زیرا منجر به کاهش متعاقب در اسمولاریته و در نتیجه افزایش بروز خطر همولیز کشنده و نارسائی حاد کلیوی می‌شود.

اشکال دارویی آلبومین

Infusion : ۵%
Infusion : ۲۰% ( ۵۰ ml)

برچسب ها آلبومین , albumin ,
بازدید : 6 يکشنبه 16 مهر 1396 زمان : 12:56

موارد استفاده آموکسی سیلین

آموکسی سیلین در درمان عفونت‌های مجاری ادرار، عفونت‌های گوش میانی، سینوزیت، برونشیت مزمن، سالمونلوز مهاجم، مننژیت متگوکوکی، ریشه‌کنی هلیکوباکترپیلوری و پیشگیری از آندوکاردیت و همچنین به عنوان داروی کمکی در درمان مننژیت لیستریایی و سوزاک کاربرد دارد. به علاوه، این دارو در درمان تب تیفوئیدی و نیز در پیشگیری از عفونت دندان نیز مصرف می‌شود.

فارماكوكينتيك

۹۰ -۷۵درصد از دارو از طریق خوراکی جذب می‌شود و پس از ۲-۱ ساعت غلظت سرمی دارو به اوج می‌رسد. نیمه عمر دارو ۱/۵-۱ ساعت است که در صورت بروز مشکل کلیوی ممکن است تا ۱۲ ساعت افزایش یابد. ۷۰-۶۵ در صد دارو به صورت تغییر نیافته از طریق کلیه دفع می‌شود.

موارد منع مصرف آموکسی سیلین

در صورت وجود سابقه آلرژیک به پنی سیلین‌ها نباید مصرف شود.

هشدارها

این دارو در بیماران دارای سابقه حساسیت یا مبتلا به مشکل کلیوی، تب گلاندولار، لوسمی لنفاتیک مزمن و سابقه بیماری‌های گوارشی به ویژه کولیت وابسته به آنتی بیوتیک، باید با احتیاط فراوان تجویز شود.

عوارض جانبی آموکسی سیلین

واکنشهای حساسیتی شامل کهیر، تب، درد مفاصل، آنژیوادم، شوک آنافیلاکتیک از عوارض مصرف این دارو هستند.

تداخل دارويي

مصرف همزمان آموکسی‌سیلین با داروهای خوراکی جلوگیری کننده از بارداری حاوی استروژن ممکن است اثر این داروها را کاهش دهد و منجر به بارداری ناخواسته شود. مصرف همزمان پنی‌سیلین‌ها با متوترکسات منجر به کاهش کلیرانس متوترکسات و در نتیجه مسمومیت با این دارو می‌شود.

نکات قابل توصیه آموکسی سیلین

۱-آموکسی سیلین را می‌توان با معده خالی یا پر مصرف کرد.

۲-در بیماران مبتلا به مشکل کلیوی به کاهش مقدار مصرف دارو نیازی نیست، مگر این که مشکل کلیه شدید باشد.

۳-در صورت بروز اسهال، بدون مشورت با پزشک از مصرف هر گونه داروی ضد اسهال خودداری کرد.

۴-در هنگام مصرف آموکسی سیلین از سایر روش‌های جلوگیری از بارداری نیز باید استفاده نمود.

۵-در صورتی که یک نوبت مصرف دارو فراموش شود، به محض به یاد آوردن آن نوبت باید مصرف شود، ولی اگر تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد، از مصرف آن نوبت خودداری کرده و مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر شود.

مقدار مصرف آموکسی سیلین

بزرگسالان : مقدارمصرف این دارو ۲۵۰ میلی گرم هر۸ ساعت می باشد که در عفونت‌های شدید این مقدار دو برابر می‌شود. در درمان عفونت‌های چرکزای شدید یا عود کننده تنفسی، این دارو به مقدار ۳ گرم هر ۱۲ ساعت مصرف می‌شود. در درمان‌های کوتاه مدت برای آبسه دندان ۳ گرم مصرف می‌شود که در صورت نیاز ۸ ساعت بعد تکرار می‌شود. برای درمان عفونت‌های مجاری ادرار، مقدار مصرف آموکسی سیلین ۳ گرم است که در صورت نیاز ۱۰-۱۲ ساعت بعد تکرار می‌شود. در درمان سوزاک مقدار مصرف این دارو ۳ گرم در یک نوبت همراه با یک گرم پروبنسید می‌باشد.

کودکان : مقدار مصرف این دارو در کودکان با سن تا ۱۰ سال ۱۲۵ میلی‌گرم هر ۸ ساعت می‌باشد که در عفونت‌های شدید دو برابر افزایش می‌یابد. این دارو در درمان عفونت گوش میانی در کودکان با سن ۱۰-۳ سال به مقدار ۷۵۰ میلی گرم دو بار در روز مصرف می‌شود.

اشکال دارویی آموکسی سیلین

Capsule : ۲۵۰mg

Capsule : ۵۰۰mg

For Oral Suspension : ۱۲۵mg/۵ml

For Oral Suspension : ۲۵۰mg/ml

Chewable Tablet : ۲۵۰ mg ( as ۳ H۲O)

Coated Tablet : ۵۰۰mg ( as ۳ H۲O)

برچسب ها آموکسی سیلین , amoxicillin ,
نظرات این مطلب

تعداد صفحات : 9

درباره ما
سلامت و سبک زندگی
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • آرشیو
    خبر نامه


    معرفی وبلاگ به یک دوست


    ایمیل شما :

    ایمیل دوست شما :



    چت باکس




    captcha


    آمار سایت
  • کل مطالب : 96
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 65
  • باردید دیروز : 1
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 72
  • بازدید ماه : 136
  • بازدید سال : 1174
  • بازدید کلی : 1448
  • آخرین نظرات
    کدهای اختصاصی